Ώρα να μιλήσουμε για τη συμπερίληψη Μέρος πρώτο

Γιατί κάτι τόσο αυτονότο θα πρέπει στη κοινωνία του 2025 , στην Ελλάδα του σήμερα να μην είναι δεδομένο;
Συμπερίληψη στο σχολείο, στην εργασία, στη βόλτα, στις διακοπές και στην καθημερινότητα.
Όταν πήγαινα εγώ στο δημοτικό ( 1987), θυμάμαι έναν συμμαθητή μου να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων αλλά με μυστικοπάθεια……τί να έχει αυτό το αγόρι; Ψίθυροι δασκάλων και γονέων όταν περίμεναν να παραλάβουν τα παιδιά τους.
Μεγαλώνοντας στο δημοτικό ακόμα μπήκαν και άλλες ερωτήσεις …θα τα καταφέρει σε αυτό το σχολείο; Ευτυχώς τα παιδιά τον αγαπούν και τον προσέχουν…..
Στο γυμνάσιο χάθηκε!! Μια μαθήτρια με κινητική αναπηρία κάνει την εμφάνιση της και οι περισσότεροι δεν ξέρουμε πως να το διαχρειριστούμε…Κοιτάμε, νιώθουμε αμήχανα, χαμογελάμε ή κοιταμε από την άλλη μεριά.
Στο λύκειο μαθαίνουμε λίγο για την διαφορετικότητα. Σε ένα μάθημα της οικιακής οικονομίας
Στο πανεπιστημιο στη φιλοσοφική δεν υπήρχε καν πρόσβαση για μια φοιτήτρια με λινητική αναπηρία και θυμάμαι βοηθούσαν φοιτητές και καθηγητές για να μπει στο αμφιθάτρο.
Με πτυχίο τωρα πια 2025 καλούμε να μιλήσω για την συμπερίληψη. Φέτος είμαι παράλληλη στήριξη σε μαθητή που φοιτά στη πρώτη γυμνασίου σε σχολείο της Θεσσαλονίκης. Που είναι η συμπερίληψη; Αναρωτιέμαι, προσπαθώ πολύ και εγώ και το παιδί και η οικογένεια. Ο διευθυντής που είναι η πυραμίδα του σχολείου μιλάει μόνο για τη διαφορετικότητα σαν να είναι μειονέκτημα. Οι καθηγητές ένα μεγάλο ποσοστό δεν του απευθύνει το λόγο μέσα στη τάξη, αλλά κοιτάνε εμένα για να απαντήσω εγώ….. και τώρα η πιο πικρή αλήθεια!! Στο διάλειμμα η συμπερίληψη ακόμα πιο δύσκολη. Πλησιαζει τα παιδιά γιατί είναι αρκετά κοινωνικός και η νεα μόδα λεει γιατι κάνεις σαν αυτιστικός;

Η συνέχεια στο επόμενο άρθρο

Επιμέλεια Κλειώ Λιναράκη
Ψυχολόγος Ειδική Παιδαγωγός
Επιστημονικά Υπεύθυνη θεραπευτηρίου Αστεριών Δράσεις

Περισσότερα Νέα